Rezygnacja z klasycznego zagłówka to coraz częstszy wybór w nowoczesnych sypialniach. Daje swobodę aranżacyjną i pozwala uniknąć masywnego mebla, który w małym wnętrzu potrafi przytłaczać. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy ściana za łóżkiem ma zostać całkiem pusta, a w okolicy biegną przewody, puszki elektryczne albo rury od kaloryfera. Zamiast improwizować, lepiej zaplanować wszystko zawczasu, bo każda ingerencja w instalacje wymaga przemyślanego rozwiązania.

Pierwszy krok to inwentaryzacja tego, co faktycznie kryje się w murze. Kable od lampki nocnej czy ładowarki można poprowadzić w listwie przypodłogowej albo w płytkim rowku zatopionym w tynku i zamaskować gładzią. Puszki elektryczne przenosi się wyżej, tak by znalazły się za lampą ścienną lub półką. Jeśli natomiast planujesz aranżację ściany za wezgłowiem z wykorzystaniem boazerii albo paneli, warto wybrać wariant montowany na stelażu — powstanie wtedy kilkucentymetrowa przestrzeń, w której schowasz okablowanie bez kucia tynku.

Strefę relaksu przy pustej ścianie buduje się przede wszystkim światłem i fakturą. Dwie symetryczne kinkiety z ciepłymi żarówkami zastąpią żyrandol i dadzą łagodne, nastrojowe światło do czytania. Miękka tkanina — tapeta z włókna, tynk strukturalny czy zagęszczony welur na panelu — pochłania dźwięki i poprawia akustykę sypialni. Warto zadbać też o wygodę samego łóżka, bo bez zagłówka materac i poduszki stają się jedynym oparciem dla pleców.

Na koniec pomyśl o codziennym użytkowaniu, nie tylko o wyglądzie. Wysokość lamp powinna odpowiadać temu, jak siedzisz w łóżku, a gniazdka znajdować się na wyciągnięcie ręki. Rośliny, obraz czy wąska konsola dodadzą charakteru, ale nie mogą zagracać przejścia. Dobre zaplanowanie instalacji z góry oszczędza późniejszych poprawek i pozwala cieszyć się czystą, spokojną ścianą przez lata.